o magosto

despois dos muráis e do traballo sobre as castañas, chega o día do magosto, coa axuda de Paco como masterchef. Velaí tedes as fotos que o certifican.

 

 

 

 

 

Outono e os buhos

Este outono estudiamos una das aves máis intelixentes, nocturnas e simpáticas do noso ceo: 

OS BUHOS

Foto de Pedro Raíña

Tipo: Vertebrados
Clase: Aves
Orde: Estringiformes
Familia: Estríngidos


Características
Lonxitude: Entre 13 e 70 cm. en función da especie.

Existe unha gran variedade de búhos que habitan en todas as rexións do mundo, exceptuando a Antártida.
Caracterízanse por posuír cara en forma de corazón, polo enorme tamaño dos seus ollos e por non poder mover o globo ocular para mirar cara aos lados, véndose obrigados a virar toda a cabeza que, nalgúns casos, viran ata 180 grados para poder mirar cara atrás. Teñen o sentido da vista e o oído extremadamente desenvolvidos e posúen a facultade de ver exactamente igual polo día que pola noite, ademais de posuír dun voo moi rápido e unhas garras e un pico moi potentes, sendo unha das rapaces de hábitos nocturnos máis feroces que existen.
Aliméntase de mamíferos pequenos como coellos, ratones..etc, reptiles, insectos e outros paxaros aos que adoita dar morte cun picotazo na caluga.
Non adoita esmerarse moito para construír o niño e adoitan depositar os seus ovos en ocos que practican no chan, en ocos grandes nas árbores, en grietas nas rocas, ou utilizar niños abandonados por outras aves de gran tamaño. Adoitan poñer dun a sete ovos unha vez ao ano que son, generalmente, incubados únicamente pola femia, aínda que, cando nacen as cativas, encárganse de alimentalos ambos progenitores.

Coñecimos tamén a razón de que os búhos durman polo día e saian a cazar pola noite a través de este conto popular xaponés:

"Hace mucho, mucho tiempo, había un búho que trabajaba de tintorero. Todos los pájaros acudían a él para que tiñera sus plumas de los colores más inverosímiles. El búho era tan bueno en su trabajo, que todos los pájaros estaban encantados con él. Todos excepto el cuervo, que estaba tan orgulloso de su plumaje blanco inmaculado que despreciaba su trabajo.

Pero un día, cansado de tanto blancor, el cuervo se acercó al búho y le dijo:

- Tiñe también mis plumas, pero de un color único, nunca visto en un ave.

El búho pensó mucho antes de decidir qué color usar y, finalmente, se decidió por el negro.

- Ahora tus plumas son de un color como no se ha visto antes en el cielo – dijo el búho después de haber terminado su trabajo.

Cuando el cuervo se dio cuenta de que sus plumas eran totalmente negras, como si estuviera cubierto de hollín de la cabeza a los pies, se enfadó muchísimo. Pero ya no podía hacer nada, así que se tuvo que resignar. Y a partir de entonces todos los cuervos son negros.

Pero aunque se resignaron, nunca perdonaron al búho. Cada vez que le ven, se le echan encima y, si pudieran, acabarían con él. Es por eso que los búhos decidieron dormir de día y salir a cazar de noche, cuando los cuervos están durmiendo y no corren peligro de ser atacados."

E traballamos en clase de plástica facendo búhos de cartón e con rollos de papel que empregamos para o noso recuncho do outono. Este foi o resultado:

Por último metemos os buhiños nunha casiña e adornamos as paredes con árbores, follas, outros paxaros e moitos máis búhos.

 

 

 

Outono

 

Camineros en el Boulevard de Victor Hugo en Saint Remy

Van Gogh 1889

 

 

 Ademais da caída das follas e do cambio de hora do próximo 26 de outubro, desvelámosche algunhas curiosidades da estación que acaba de comezar:
 .
A nova estación chegou con choiva e baixada de temperaturas

Acábase o verán. Por si non nos queriamos decatar, as choivas rexistradas en toda España durante os últimos días e as baixadas de temperaturas puxéronnos alerta. Entramos nunha nova estación que durará 89 días e 20 horas, polo que finalizará axiña que como chegue o inverno, o 22 de decembro próximo. Pero Que nos espera durante os seguintes meses?

Para empezar, o domingo día 26 de outubro terá lugar o cambio de hora, recuperando o horario de inverno. É algo que se produce, como é habitual, ao iniciarse o último domingo de outubro. Ás 3 da madrugada hora peninsular do domingo día 26 haberá que atrasar o reloxo ata as 2 co que este día terá, oficialmente, unha hora máis.

Esta é a época do ano en que a lonxitude do día acúrtase máis rápidamente. O Sol sae polas mañás cada día un pouco máis tarde que o día anterior e ponse antes, sendo o acortamiento do día especialmente apreciable polas tardes. En definitiva, ao comezo do outono o tempo en que o Sol está por encima do horizonte redúcese en case tres minutos cada día ás latitudes da península ibérica.
Este é un dos motivos que provoca unha das características máis típicas do outono, a caída das follas das árbores.
As especies caducifolias despréndense delas nesta estación porque deixan de ser útiles.
As follas utilizan a enerxía do Sol para transformar dióxido de carbono, auga e outros nutrientes do chan en diferentes moléculas que necesitan para crecer e realizar as súas funcións vitais (fotosíntesis).
Este mecanismo funciona moi ben cando as condicións ambientais son suaves. Pero cando vai frío as follas non poden cumprir a súa función e, por iso, a planta desfaise delas.

Coa baixada das temperaturas as follas dánanse cos cristais que forma a auga xeada. Como o chan tamén se conxela, as raíces non son capaces de absorber auga nin nutrientes xa que só poden tomalos si están disoltos. Polo tanto, si non se caesen as follas, a planta morrería deshidratada ao perder auga a través delas (como parte do proceso de fotosíntesis) e non recuperala mediante as raíces.
Para evitar esta morte a árbore corta o fornezo de savia ás follas, ademais de retirarlles a clorofila e outros compostos útiles, o que explica por que se volven de cor marrón antes de caer ao chan.



 Por que empeza agora o outono?
O inicio astronómico das estacións sucédese, por convenio, no instante en que a Terra pasa por unha determinada posición da súa órbita ao redor do Sol. No caso do outono, esta posicion é desde a que o centro do astro, visto desde a Terra, cruza o ecuador celeste no seu movemento aparente cara ao sur. Cando isto sucede, a duración do día e a noite prácticamente coinciden, e por iso, a esta circunstancia lla chama tamén equinoccio de outono. Neste instante no hemisferio sur iníciase a primavera.

O equinoccio de outono pode darse, como máximo, en catro datas distintas (do 21 ao 24 de setembro). Ao longo do século XXI o outono iniciarase nos días 22 e 23 de setembro (data oficial española), sendo o seu inicio máis tempranero o do ano 2096 e o máis tardío o de 2003. As variacións dun ano a outro son debidas ao modo en que encaixa a secuencia de anos segundo o calendario (uns son bisiestos, outros non) coa duración de cada órbita da Terra ao redor do Sol (duración coñecida como ano trópico).

 

A primeira lúa chea do outono verémola o 8 de outubro

Desde o punto de vista astronómico, no ceo matutino durante o outono de 2014 verase Júpiter e a él unirase Saturno ao final da estación. Ao principio da noite apreciarase Marte e, ata mediados de outono, Saturno. Durante o outono de 2014, produciranse dous eclipses, un total de Lúa (8 de outubro) e un parcial de Sol (23 de outubro), aínda que ningún deles será visible desde España.
A primeira lúa chea do outono darase o 8 de outubro, dándose as seguintes 29 ou 30 días despois. Neste outono sucederanse outras dúas lúas cheas: 6 de novembro e 6 de decembro.

 

 A primeira choiva de meteoros importante do outono é a das Dracónidas, cuxo máximo dáse cara ao 8 de outubro. Outra popular no outono é a de de as Leónidas, que se sucede ao redor do 17 de novembro e que, ocasionalmente, chega a ser moi intensa. A choiva máis forte adoita ser a das Gemínidas, cuxo máximo ritmo dáse ao redor do 13 de decembro.

 

 En canto ás constelaciones, ao redor da estrela Polar poderanse ver Cisne, Casiopea, Osa Menor e Jirafa. As constelaciones eclípticas visibles durante o outono van de Capricornio a Virgo. Por encima da eclíptica destacarán Pegaso e Andrómeda; por baixo, Ballena e Orión, así como estrélalas Sirio e Proción.

 

 Para maior información sobre os fenómenos astronómicos do ano podes consultar o «Anuario astronómico», un libro que anualmente publica o Instituto Xeográfico Nacional.

 

Disfruta da estación máis colorida do ano!