Traducir

10 abr 2013

O día que nos visitou Raquel Arias

Raquel Arias, que naceu en Sober, é xornalista de profesión, realizou os seus estudos na Universidade Complutense de Madrid, cidade na que escribiu en distintas revistas relacionadas co mundo dos seguros e deu clases de comunicación.

De volta a Galicia, traballou durante tres anos como redactora de informativos na Radio Galega en Santiago. Con anterioridade traballou tamén en Radiocadena Española e Radio Nacional de España.

En prensa escrita colaborou con xornais como O Progreso e A Voz de Galicia. Foi corresponsal de O Mundo-Galicia para a provincia de Ourense desde a súa creación ata maio de 1996. Desde esa data e ata 1999 foi responsable do gabinete de prensa do Concello de Monforte de Lemos.

Actualmente desempeña o cargo de Delegada Territorial da Xunta de Galicia en Lugo.
Visitounos con motivo da celebración do Día da Muller. Viña acompañada do Xefe Provincial de Educación o Sr. Ramos Ledo e do Alcalde do noso concello o Sr. José Ferreiro.
Visitou algunhas das aulas do noso colexio e contóunos algunhas anécdotas dos seus primeiros tempos de estudiante.
Despois fomos á clase de música, alí, os nenos e nenas de 4º, 5º e 6º escoitámola falar do que significa a igualdade no mundo de hoxe e pediunos que reflexionáramos sobre o noso comportamento como nenos e nenas para evitar os comportamentos sexistas na escola e na casa.

Para rematar ofreceunos un agasallo para a biblioteca do colexio: libros que falan do papel da muller galega na sociedade a través da historia.

Estudiamos a Piet Mondrian




En 5º estudiamos a Piet Mondrian  e aprendimos que...
Piet Mondrian era un pintor e mestre holandés que viviu entre os anos 1871 e 1944. Pertence a un movemento artístico contemporáneo chamado neoplasticismo que editaba unha revista chamada De Stilj na que expresaban as súas ideas. Outros pintores que pertencían a este grupo eran os rusos Wasily Kandisky e Kasimir Malevich.
Para Mondrian a fonte de inspiración era a natureza;a súa pintura era abstracta e como elementos básicos usaba as liñas paralelas e perpendiculares e as cores primarias (vermello , negro, azul e amarelo).Nos seus cadros, a primeira ollada, aprécianse formas geométricas, case sempre cuadriláteros con todos os seus ángulos rectos cadrados e rectángulos), co que as súas obras identifícanse de forma inconfundible buscando unha linguaxe artística universal que reflicta o esencial.
Vimos este vídeo sobre a súa obra


E fixemos interpretacións sobre os seus cadros como estas:



8 abr 2013

Estudiamos a Vincent Van Gogh

Os rapaces de terceiro e cuarto de primaria dentro do estudio do color na clase de Plástica fixemos un traballo sobre o pintor holandés Vincent Van Gogh.
Coñecimos a este pintor a través de vídeos que nos presentaron a súa biografía e a súa obra.
Gustounos moito porque trata a cor dun xeito moi vivo, ainda que a súa vida nos pareceu un pouco triste e chea de peripecias e dor.
Esta é unha breve biografía:
Vicent van Gogh é un dos máis famosos pintores holandeses. Naceu en 1853. Cando era novo, Van Gogh foi predicador, como o seu pai. Pero cando cumpriu os vinte e sete anos decidiu que quería estudar arte na cidade de Bruxelas, en Bélgica. Despois foi a Francia, onde coñeceu a moitos outros artistas que vivían en Paris.
En 1888, Van Gogh foi a vivir ao sur de Francia, a unha cidade chamada Arlés. Alí sentiuse impresionado polas cores e os contornos da terra. En quince meses creou máis de 200 pinturas e 100 debuxos. Pintaba con grandes brochazos, usando cores brillantes e cálidos.
A forma en que pintaba e as cores que elixía móstrannos o entusiasmo que sentía Van Gogh vivindo en Arlés.
Pero Van Gogh púxose moi enfermo, e as pinturas que fixo antes de morrer móstrannos que os seus sentimentos cambiaran. As cores que utilizaba eran máis escuros, e a súa aparencia física triste e furiosa.
Hoxe podemos ver pinturas de Van Gogh en museos de todo o mundo. Fotos dalgúns dos seus cadros, como Os girasoles e A cadeira, son reproducidas a miúdo en tarxetas e pósters. As súas pinturas seguen sendo interesantes para nós, porque nos falan dos seus diferentes estados de ánimo e do tipo de xente e lugares que coñeceu.
Estudiamos con detalle algunhas das súas obras máis representativas e despois fixemos as nosas propias interpretacións delas.
Esta é a Noite estrellada, pintámola nun grande mural e despois todos fixemos unha interpretación libre.


Esta paisaxe nocturna foi pintado en 1889 no sanatorio de Saint-Rémy (Provenza), onde Van Gogh foi ingresado polos seus ataques de epilepsia, un ano antes de que se suicidase.
A diferenza das súas outras obras, esta paisaxe non foi pintado ao aire libre, senón desde a habitación do sanatorio, onde só podía ver o ceo a través dunha pequena fiestra. En tan extrema situación, o xenio holandés extraeu do seu interior esta escena, na cal a natureza estala, desprega a súa enerxía e exhibe todo o seu esplendor.



Natureza subxetiva
A Van Gogh atraíalle moi especialmente a noite por- que despregaba unha luz especial. As estrelas e a lúa daban vida a unha paisaxe adormentada e inmóbil. Nesta obra a noite cobra un sentido  enteramente sub- xectivo.

De todas as paisaxes que creou, leste é o máis vigoroso e suxerente. A natureza envólveo todo, deixa ao ser humano pequeno, que se ve abrumado ante unha forza que non pode controlar.
Van Gogh debíase sentir así, indefenso ante as adversidades da vida e ata ante si mesmo, incapaz de superar a súa angustia.


As cores rechamantes e as liñas en espiral do ceo e do ciprés reproducen a ines- tabilidade do seu estado de ánimo e a necesidade de descargar esta frustración que lle inundaba por dentro. Todo isto forma parte dunha estrutura que tamén chama a atención; o cadro divídese claramente en dous partes, o ceo estrelado e o pobo, presidido pola longa agulla que forma a torre da igrexa. Pero o gran ciprés que hai en primeiro plano rompe esta división, elevándose ondulante ata arriba do todo da obra. Incluso as montañas serpentean e parecen unirse co ceo.
O artista holandés crea por encima do realismo, pero tamén vai máis aló de mostrar os efectos da natureza. Este é o lugar onde reproduce a súa tensión interior, e a luz e a cor son o medio para expresala.

 

Puntos crave da obra
O contraste entre a clari- dade e movemento do ceo, coa quietud e escuridade do pobo.
A estreita conexión entre as formas representadas co estado de ánimo do artista. A cor non se corresponde coa realidade, senón coas emo- cións.
Os contornos, na parte inferior, están marcados cunha liña negra grosa, como era característico tamén na obra do seu compañeiro Gauguin.
As únicas liñas rectas son as dos tellados das casas.
O aura luminosa que envolve a Lúa, fai que esta se confunda cun Sol.
O ciprés xigante seguramente é unha alusión á morte
.

 ............
 
Ademáis traballamos ún dos seus cuadros de girasoles
 
 
O famoso cadro da súa habitación en Arles:
 
 
Unha paisaxe de verán con ciprés:

 
...e algúns dos seus autoretratos:

 
 
 

1 abr 2013

Trees


Let's learn about trees in English!

Trees are an important part of our world. They provide wood for building and pulp for making paper. They provide homes for all sorts of insects, birds and other animals. Many types of fruits and nuts come from trees -- including apples, oranges, walnuts, pears and peaches. Even the sap of trees is useful as food for insects.

Trees also help to keep our air clean and our ecosystems healthy. We breathe in oxygen and breathe out carbon dioxide. Trees breathe in carbon dioxide and breathe out oxygen. We're perfect partners!

Trees do lots for us, our environment and other plants and animals in nature but we don't just love trees for practical reasons. Trees can also be very beautiful -- tall enough they seem to touch the sky and so big around you can't even hug them. Thousands of artists, professional and amateur alike have painted pictures of trees and thousands of poems, songs and stories have been written about them.

Types of Trees:

There are two main types of trees: deciduous and evergreen. Deciduous trees lose all of their leaves for part of the year. In cold climates, this happens during the autumn so that the trees are bare throughout the winter. In hot and dry climates, deciduous trees usually lose their leaves during the dry season.

Evergreen trees don't lose all of their leaves at the same time -- they always have some foliage. They do lose their leaves a little at a time with new ones growing in to replace the old but a healthy evergreen tree is never completely without leaves.

parts of a tree

Parts of a Tree:

Roots:

The roots are the part of the tree that grows underground. Trees have a lot of roots -- the size of the root system is usually as big as the part of the tree above the ground. This is necessary because the roots help support the tree.
Besides keeping the tree from tipping over, the main job of the roots is to collect water and nutrients from the soil and to store them for times when there isn't as much available.

Crown:

The crown is made up of the leaves and branches at the top of a tree. The crown shades the roots, collects energy from the sun (photosynthesis) and allows the tree to remove extra water to keep it cool (transpiration -- similar to sweating in animals). The crowns of trees come in many shapes and sizes!

Leaves:

Leaves are the part of the crown of a tree. They are the part of the tree that converts energy into food (sugar). Leaves are the food factories of a tree. They contain a very special substance called chlorophyll -- it is chlorophyll that gives leaves their green colour. Chlorophyll is an extremely important biomolecule, used in photosynthesis -- leaves use the sun’s energy to convert carbon dioxide from the atmosphere and water from the soil into sugar and oxygen. The sugar, which is the tree’s food, is either used or stored in the branches, trunk and roots. The oxygen is released back into the atmosphere.

Branches:

The branches provide the support to distribute the leaves efficiently for the type of tree and the environment. They also serve as conduits for water and nutrients and as storage for extra sugar.

Trunk:

The trunk of the tree provides its shape and support and holds up the crown. The trunk transports water and nutrients from the soil and sugar from the leaves.

Parts of the Trunk:

Inside the trunk of a tree are a number of rings. Each year of the tree's life a new ring is added so many people refer to them as the annual rings. The rings are actually made up of different parts:

parts of the trunk
 

Now let's have some fun with trees coloring at    http://www.coloring.ws/trees.htm

And what about a tree song? Enjoy it at http://youtu.be/mERCcxeGZ_E


... or learning this poem


Días Mundiais da Árbore e a Auga


En colaboración coa Deputación de Lugo conmemoramos un ano máis os Días Internacionais da Árbore e da Auga,  
A conmemoración dos Días da Auga e da Árbore, pretende “que os nosos rapaces sexan conscientes dende pequenos da necesidade de preservar o medio ambiente, comezando polo seu hábitat máis próximo, como son as Reservas da Biosfera de Terras do Miño e Ancares.  Nesta ocasión é a Reserva de Ancares e montes de Navia, Cervantes e Becerreá a homenaxeada.

Actos das xornadas

O Día da Árbore celébrase a nivel mundial o 21 de marzo e o da Auga, o 22, e as actividades desenvolvéronse ambos días. O día 21, os alumnos deron lectura ó libro de contos Viaxe polos ríos e árbores dos Ancares. O libro conta a historia de Pituca, unha pita de monte que viaxa polas terras dos Ancares e vai atopando autores que lle contan pequenos contos relacionados coa xeografía e a natureza da zona. Estes microrrelatos son obra dos escritores Paco Martín, Helena Villar Janeiro, Marica Campo, Agustín Fernández Paz, María Reimóndez, Santiago Jaureguizar, Carmen Blanco, Xabier P. Docampo e Carlos G. Reigosa.
De xeito paralelo a estas actividades traballamos unha unidade didáctica con xogos, manualidades e experimentos para complementar a xornada.
O día 22 foi o momento de plantar unha árbore. Este ano é un bidueiro plantado e regado por primeira vez ás 12.00. Os encargados de plantalo foron os nenos e nenas de 6º, cumprindo así unha pequena tradición do noso colexio de deixar unha árbore plantada antes de marchar para facer os estudios de secundaria.
Chamamoslle á árbore "Marceiro" 







13 de Marzo: O día que nevou


NEVE!!!!!!!!!

Non foi unha sorpresa
ver o colexio nevado:
xa na nacional sexta
viramos todo xeado.



O que non nos gustou nada
foi ver a neve tan alta,
ver o patio sen nevada:
só unha pouquiña de auga.


Mirade o pruno nevado
coas frores por debaixo
¡que frío teran as pobres
nesta mañanciña de marzo!

O patio dos pequeniños
non se librou da nevada
así que os nosos meniños
disfrutaron da tempada.

Esta árbore da entrada
tiña neve de sobra,
pero como é tan alta
non lle chegamos ás polas.


¡Así que ainda quedamos
esperando outra nevada
que encha de branco o patio
e peche portas e ventanas!

21 de Marzo: Día da Poesía II

Todos quixemos participar do Día da Poesía deixando voar a nosa imaxinación e os nosos sentimentos para facer poemas.
Dende os máis pequechos de educación infantil ata os maiores de 6º, adicamos un tempo á escritura en linguaxe poético, non sempre rimado, pero sempre dende o coñecemento das características da linguaxe poética. 

Todos os nenos de Infantil de 5 anos  traballaron xuntos para adicar un poema ás árbores:

 
Os  poemas  dos  nenos  e  nenas  de 3º falan do maravilloso que son as árbores e están en inglés!!!!!!!
 

 
 
 
 
 
 
 
 

 
 

O poema de Iván de 4º fala da nosa terra:

O poema de María de 4º fala de un paseo no Día da Poesía:

E os de Raúl, Andrea e Raquel falan de animais:



Os nenos de 5º, divididos en dous grupos fixeron estes maravillosos poemas cos títulos de poemas e poemarios dos nosos escritores contemporáneos


 


E aquí tedes algúns dos poetas de 6º que se inspiraron na natureza para elaborar os seus poemas:


 


 
 
 
 

21 de Marzo: Día da Poesía I

"Poesía es la unión de dos palabras que uno nunca supuso
 
que  pudieran juntarse, y  que  forman algo  así como  un
 
misterio."
Federico García Lorca (1898-1936) Poeta e dramaturgo español.
 
 
 
"No  digáis  que,  agotado  su  tesoro,  de  asuntos  falta,
 
 enmudeció la lira: podrá no haber poetas, pero siempre
 
 habrá poesía."
 
Gustavo Adolfo Bécquer (1836-1870) Poeta español.



Cada ano, o 21 de marzo (equinoccio de primavera), a UNESCO celebra o Día Mundial da Poesía. A decisión de proclamar o 21 de marzo como Día Mundial da Poesía foi adoptada durante a 30ª reunión da UNESCO celebrada en Paris en 1999.


De acordo coa decisión da UNESCO, o principal obxectivo desta acción é soster a diversidade dos idiomas a través da expresión poética e dar aos que están ameazados a posibilidade de expresarse nas súas comunidades respectivas. Por outra banda, este Día ten por obxecto apoiar a poesía, a volta á tradición oral dos recitais de poesía, promover o ensino da poesía, o restablecimento do diálogo entre a poesía coas demais manifestacións artísticas, como o teatro, a danza, a música, a pinturae todas as demáis , o apoio aos pequenos editores e crear unha imaxe atractiva da poesía nos medios de comunicación para que a arte da poesía xa non se considere unha forma anticuada de arte, senón ún.

Segundo a UNESCO "A poesía contribúe a esta diversidad creativa ao cuestionar de xeito sempre renovado o xeito en que usamos as palabras e as cousas, os nosos modos de percibir e interpretar a realidade. Mercé ás súas asociacións e metáforas, e á súa gramática singular, a linguaxe poética constitúe, pois, outra faceta posible do diálogo entre as culturas. Diversidad no diálogo, libre circulación das ideas por medio da palabra, creatividade e innovación: é evidente que o Día Mundial da Poesía é tamén unha invitación a reflexionar sobre o poder da linguaxe e o florecimiento das capacidades creadoras de cada persoa."

A UNESCO anima aos Estados Membros a tomar parte activa na celebración do Día Mundial da Poesía, tanto a nivel local como nacional, coa participación activa das Comisións Nacionais, as ONG e as institucións públicas e privadas interesadas (escolas, concellos, comunidades poéticas, museos, asociacións culturais, editoriais, autoridades locais e así sucesivamente).


14 mar 2013

THEATRE !


On Wednesday 13, a snowy cold day…

 we are in Lugo to go to the theatre.

The play’s name is HAPPILY EVER AFTER.

The characters on the stage are:

Prince Neville                                             Princess Snow White

His mother                                                  The Witch

Princess Lily                                                The Seven Dwarves

Princess Rapunzel                                     The Magic Mirror

This is the story:

 Prince Neville, a strong, brave and handsome man, is looking for a princess to marry.

 

 

First, he meets Princess Lily (from The Princess and The Pea story) but she is not very beautiful. Princess Neville doesn’t fall in love with her.

Next, he meets Princess Rapunzel. She is locked in a high tower by a witch. Prince Neville rescues the princess from the tower… but he doesn’t fall in love with her because she’s only worried about her long, fair hair.
 

Finally he meets Snow White and he decides that she is the perfect princess: Kind, beautiful and sweet.

They get married and live HAPPILY EVER AFTER with the Seven Dwarves: Sneezy, Grumpy, Bashful, Dopey, Sleepy, Doc and Happy.

…………………………

This is the song we listen to in the end:

Mirror, mirror                                           Mirror, mirror

on the wall.                                                on the wall.

Who’s the fairest                                      Who’s the fairest

of them all?                                                of them all?
 

 


And now back to school!

Bye!